Tablet duvarını yıkın

Saat cuma akşamı 20:40 ve pas ışıl ışıl. Hattın üstünde, duvara yaslanmış yan yana dört tablet: Yemeksepeti, Trendyol Go, Migros Yemek, Uber Eats. Her biri kendi düzeninde kendi alarmını çalıyor. Biri ötüyor, ardından ikincisi, sonra birincisi yine ötüyor çünkü henüz kimse "kabul et"e basmadı. Bir komi eğilip Yemeksepeti ekranından adisyonu okuyor ve mutfak yazıcısı çalışsın diye elle POS'a giriyor. Tam yarısına gelmişken Migros Yemek tableti yanıyor ve nerede kaldığını unutuyor.

21:15'te mutfak geride. Aşçılar yavaş olduğundan değil — pasın önü bir santral haline geldiği için, ve orada duran kişi yemeği koordine etmek yerine dört uygulamayı izliyor. İşte bu tablet duvarı. Yoğun çalışan neredeyse her gel-al mutfağında bir tane var, ve neredeyse herkes bunu normal sayıyor.

Duvar bir donanım sorunu değil

Suçu tabletlere atmak kolay. Daha büyük bir raf al, daha yüksek sesli bir zil tak, birini "tablet nöbetine" koy. Bunların hiçbiri bir şeyi çözmez, çünkü sorun dört ekran değil. Sorun, onların arkasındaki dört ayrı sistem.

Her pazaryeri kendi uygulamasını, kendi kuyruğunu, kendi sayacını, kendi arka ofisini çalıştırıyor. Hiçbiri diğeriyle konuşmuyor. Yani bir insan orada durup entegrasyonun kendisi olmak zorunda: her ekranı izle, her siparişi kabul et, her birini elle POS'a gir, ve hepsini mutfağın gerçekten ne yaptığıyla karşılaştır. Bu iş hiçbir faturada görünmez, ama gerçektir, ve tam da en kaldıramayacağınız anda çöker — cuma yoğunluğunda.

Adisyonlar nerede kaçıyor

Duvarı yeterince uzun izlerseniz aynı üç arızayı tekrar tekrar görürsünüz.

Kaçan adisyonlar. Komi tam bir Migros Yemek siparişini elle girerken Yemeksepeti tabletine bildirim düşüyor. Doksan saniye boyunca duymuyor. Tek bir tableti geç fark etme, o siparişin tahmini teslim süresini uzatıyor: kurye çoktan atanmış, müşteri saate bakıyor, yemek artık geç başlıyor.

Mükerrer siparişler. Telaş içinde aynı adisyon POS'a iki kez giriliyor ve mutfak onu iki kez yapıyor. İkisinden biri israf olarak kapıdan çıkıyor.

Elle giriş hataları. Yemeksepeti siparişindeki bir not — "soğansız" — elle girerken atlanıyor, çünkü kominin gözü bir sonraki alarmda. Yanlış ürün yapılıyor. Geri geliyor. Hat, haftanın en yoğun saatinde bir tabağı yeniden yapıyor.

Bunların hiçbiri sıra dışı değil. Zaman baskısı altında bir insandan siparişleri sistemler arası elle kopyalamasını istemenin sıradan, öngörülebilir sonuçları. Duvar sakin bir salı günü çökmez. Cuma akşamı 21:00'de çöker; kaçan bir adisyon size bir masaya, bir kuryeye ve bir yoruma mal olur.

Tek kuyruk, her kanaldan beslenen

Çözüm daha büyük bir duvar değil. Hiç duvar olmaması. Her kanal — salon, gel-al, kendi web siparişiniz ve her pazaryeri — tek ekranda tek bir sipariş kuyruğunu besliyor. Bir sipariş yeniden yazılmıyor; çözümlenmiş halde geliyor ve doğrudan doğru istasyona yönleniyor. Komi santral olmayı bırakıp yemek taşımaya dönüyor. Aşçı siparişin hangi tabletten geldiğini umursamıyor, ve artık umursaması da gerekmiyor — önündeki adisyonu okuyor, o kadar.

Ve sayı yalnızca tek yöne gidiyor. Ortalama bir restoran zaten yaklaşık 2,5 teslimat platformunda ve bu sayı artıyor. Duvara beşinci bir pazaryeri eklerseniz beşinci bir alarm, beşinci bir kuyruk, 21:00'de elle girilecek beşinci bir şey eklemiş olursunuz. Tek kuyruğa beşinci bir kanal eklerseniz, zaten yükü kaldıran bir ekrana bir satır daha eklemiş olursunuz.

Duvarı yıkmak için pazaryerlerinden çıkmanız gerekmiyor — o uygulamalar istediğiniz taleptir. Sadece bir insandan aralarında tutkal olmasını istemeyi bırakıyorsunuz. Sipariş yönetimi her kanalı tek kuyruğa koyup her adisyonu doğru istasyona kendi başına yönlendirdiğinde, cuma akşamı 21:00 bir santral nöbeti olmaktan çıkıp yeniden servise dönüyor.